Ziekte zorgt voor uitstappen in Ladies Tour

Boels Ladies Tour. Een week lang door Nederland racen met wedstrijden in de buurt en in het bijzonder op mijn trainingsrondje. Een wedstrijd van 6 dagen op het hoogste niveau door de straten en finish in Arnhem, Nijmegen, Gennep, Weert, Sittard en Roosendaal. 

Dinsdag 28 augustus om 13.58u begon de tijd letterlijk te tikken. Een korte proloog van 3,3km door hartje Arnhem. Kort maar letterlijk vol gas. Alles eruit halen wat er in zit, klokte ik een nette tijd neer van 4.50min. 

Foutloos deed ik het niet, ik wist precies waar ik fouten maakte en naar genoeg vond ik het ritme niet en reed met een te zware cadans rond. 

Met een moe maar voldaan gevoel vertrok ik terug naar het hotel om te eten, massage en lekker te slapen. 

In de nacht van dinsdag op woensdag sliep ik niet lekker, last van hoesten, hoofdpijn en mijn keel. Ik stond op en nam een aantal slokken drinken en sliep weer verder. 

Woensdag ochtend en het was nog niks verandert. Wel had ik voldoende energie en moraal om te starten. Zin om te koersen over de heuvels in Berg en Dal. En op voorhand wetende dat het een slagveld zou gaan worden. 

Na 30km wedstrijd voelde ik het al, ik voelde mezelf niet fit, last van mijn keelpijn en hoofd. Maar ach dacht ik; vanavond lekker slapen en dan is dat morgen wel weer weg! 

Op het laatste klimmetje verloor ik dan ook de aansluiting met de kopgroep, maar kwam op een verdienstelijke plek binnen. 

Tijd om mezelf goed te verzorgen, goed te eten te drinken, masseren en lekker slapen. 

Wakker worden en pijn met slikken, eten en drinken. Nam ik een paracetamol voor de koers en deed mijn ding. Met goed en sterk ploegenspel zorgde we ervoor dat Jeanne de witte trui bij haar hield. Ik wist een sterke finale te rijden en had zelfs het gevoel alsof ik er doorheen kwam. Ik voelde me elk kwartier beter worden in de wedstrijd. 

Vrijdag ging het startschot in Stamproy met de finish in Weert. Een bijzondere dag over mijn gebied. Mijn trainingswegen en mijn supporters. Super speciaal om langs de lijn in mijn thuiswedstrijd mijn vriendinnen te zien staan. Ook mijn zus pap mam en ooms en tantes waren er om te kijken en te supporteren. De eerste km’s gingen erg rustig.. maar de finale er tegen dat was afzien! Racen als een criterium en was blij dat ik de 4e dag zonder kleerscheuren binnen kwam. Ook erg blij dat het ziek zijn niet heeft doorgezet. 

Erg gemotiveerd voor zaterdag, Sittard. Een ronde door de Limburgse heuvels met 21 klimmen, een ronde wat mij ligt. Zoveel zin in!

Ik ging optijd slapen, maakte een goede nacht maar werd ziek wakker. Hoofdpijn, rommelende buik, keelpijn, oorpijn, rode ogen.. griep. 

Ik had contact met thuis en de ploegleider. Samen overlegd en het was snel duidelijk na 1 blik. Geen start meer maar uitzieken en beter worden. 

Hier hield dus helaas mijn Ladies Tour op.. 

Geef een antwoord