Winst in Munstergleen

munstergleen

Afgelopen weekend stond het wielerweekend in het Limburgse Munstergleen op het programma. Niet alleen Nederlandse rensters stonden aan de start. Ook de selecties van Engeland, Duitsland, Noorwegen en Zwitserland stonden aan het vertrek. In Munstergleen werden de laatste wedstrijden van het klimmerstrofee waarin ik als leider mijn trui moest verdedigen. Een te korte proloog van 2,1 km, criterium van 40km op een rondje van 1,3km en op de zondag de wedstrijd van 57km over een ronde van 2,1 km moest uitblijken wie de sterkste zou zijn. Na de zaterdag zou Karlijn Swinkels zomaar de nieuwe leidster kunnen zijn, maar ik wist zondag een solo race te rijden waarin ik het gehele veld wist te dubbelen en te soleren naar winst. Winst in de wedstrijd, winst in het omnium over de 2 dagen en winst in het klimmerstrofee. 3 bossen bloemen voor mam.  RWB munstergleen

Het wielerweekend in Limburg begon met een proloog over 2,1 km. Een afstand wat eigenlijk te kort is voor mijn doen. Dit omdat ik meestal het verschil maak op de langere afstanden. Ik startte als nationaal kampioene op mijn gewone racefietss en werd 6e. In het criterium wat later op de dag plaatsvond werd ik na een saaie wedstrijd waarin niet echt gereden werd 4e in de sprint. Deze wedstrijd werd gewonnen door de Engelse Grace Garner, voor Karlijn en Aafke.

Op de zondag mocht ik opnieuw in mijn leiderstrui, de bolletjestrui startte. 26 rondes, 57km en extra bonuspunten op de klim. Vlak voor de start had ik een lekke band, en wisselde mijn carbon tubes   om voor draadband en aluminum. De punten van de klim werden gewonnen door Karlijn. Doordat ze elke ronde als een gek omhoog bleef sprintte voor de punten, blies ze zichzelf op. Door de warmte was er elke ronde bevoorrading op de klim. Ik pakte een aantal bidons aan, dronk genoeg en had genoeg gegeten. De eerste rondes waren mijn benen nog niet zo goed, maar halverwege koers kon ik nog versnellingen plaatsen, die de andere niet konden doen.

Met nog 11 rondes te gaan, zette ik nog eens aan onder aan de klim. Met buitenblad omhoog, en niemand kon me volgen. In de achtergrond hoorde ik ze nog roepen: Rijden rijden rijden. Maar het mocht niet baten. Elke ronde liep ik verder en verder uit. Tot slotte was mijn voorsprong groot genoeg en hoefde ik niet meer vollebak te rijden. Tot verbazing kwam ik het peloton weer tegen en dubbelde het gehele deelnemers veld. Ik won de wedstrijd met ruim 4 minuten voorsprong. Ook het klimmerstrofee nam ik mee naar huis met 5 punten voorsprong.munstergleen 2

munstergleen1