Brutaal mijn hart volgen

Racen in junior style, energie voor 100 op en naast de fiets, plezier en alles met een lach en grappen. Ohja en afgelopen zaterdag een beetje emotioneel. Stralend met zilver, maar zo kort bij goud.
Ik kan het nog, ik kan nog hard rijden met de fiets.
Mensen in de omgeving zeggen dat ik weer terug straal. En dat is het grootste compliment wat je kunt krijgen.

Het was een grote survival. 3 jaar lang ben ik zoekende geweest.
Zoekende naar mijn plek binnen de ploeg die ik nooit echt heb kunnen vinden, haantjes gedrag in het wegwielrennen, blessures en ik verloor stilletjes de liefde voor de cross en mijn fiets.

In juli 2018 koos ik brutaal mijn eigen weg te gaan en mijn hart te volgen. Verassend voor vele, maar voor mij een wens. Ik heb er werkelijk waar geen seconde spijt van gehad.

´Ik wil terug crosser worden pap en mam. Of zou ik het verleerd zijn?´

De laatste jaren ging het met veel up en downs. Ik was zelfs mijn zelfvertrouwen verloren. Verloren maar teruggevonden in het Vlaamse land. De Gebroeders Roodhooft en Wellens hadden bij onze eerste kennismaking mijn zelfvertrouwen meegenomen en de weken/ maanden erna en nu nog steeds elke week weer geeft mijn team een stukje extra vertrouwen, plezier en een grote lach op mijn gezicht.

Wat een warme fiets familie is dat. Een warme familie thuis en op de fiets. Altijd plezier met zijn allen, hard werken, maar op een leuke manier.
Ik was zelfs helemaal vergeten hoe leuk het ook kon zijn in de fietswereld.

‘Yara je hoeft niets en alles wat je doet is goed.’ Na de laatste cross in Oostmalle waar ik net naast het podium eindigde, wist ik mijn trainer zelfs in tranen te krijgen. Gelukkig waren deze van geluk want zakdoeken had ik niet mee.

Voor het eerst in lange tijd kon ik echt weer genieten van mijn off season. Ik hoefde niet meteen door naar de weg, mijn lichaam mocht rusten, genieten en plezier maken. Plezier maken met vriendinnen en familie. Dit was niet alleen fysiek een wens, maar ook mentaal.

 

52 weken lang focussen en zonder resultaat of vooruitgang kon ik niet meer aan.

Ik ben in zorgeloze jaren beland. Alles wat je doet is goed. ik verbaas hen, ik verbaas mijzelf. Ik race weer hard, win wedstrijden, kan mezelf helemaal naar de filestijnen rijden. Het harde werk en plezier van en binnen de ploeg zorgen voor prestaties waar ik niet van had durven te dromen afgelopen  winter, maar vooral deze zomer.

En dat alles met een lach.

Reacties

reacties

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.