Stage 1: Grote valpartij laat alles in de soep lopen

Vrijdag 5 mei 2017

Om 7.50 uur. De wekker gaat. Rustig wakker worden en om 8.15uur naar het ontbijt. Een kopje koffie, boterhammen met honing en banaan. Yoghurt met muesli gaat er ook in. Ik ben klaar om te racen. ‘bijna’ iedereen is. Bij het ontbijt worden Jeanne en Valentina gemist. De beste roomie combi ever, ze hebben zich verslapen en overigens al 9 uur. Bonkend op de deur, schrikken ze wakker en bedanken me vervolgens.

Na het ontbijt, spelt ik mijn nummer op mijn shirtje en kleed me vervolgens om. Tijd voor vertrek. Het is 10.30uur. Martijn heet onze fietsen allemaal klaar en Tom is klaar voor de verzorging. Benen ingesmeerd, bidonnen gevuld en alle banden staan hard. Ik heb er zin in! De ploeg heeft er zin in en de sfeer is erg leuk en ontspannen!

Iedere ploeg krijgt een ‘tent’ aangewezen om de laatste voorbereidingen te doen. Bij aankomst staan er 4 kleine chineesjes klaar in fietskleding. Meisjes in baby roze pakjes, jongetjes in babyblauw. We gaan naar het startpodium en tekenen bij ons nummer. Het is tijd om te racen!

Bij de start finish lijn zijn tribunes gebouwd en er zijn veel mensen om te kijken! Super tof. Alle chinezen op een rijtje en ze kakelen in hun eigen taal.

10.30uur het startschot klinkt. Het publiek luidt en wij zijn klaar voor onze 118,8km. En ik? Ik voel me goed en heb zin om te racen. ‘Goed voorin rijden’ zei Jeroen nog voor de wedstrijd. En met 6 man reden we van voren. 11 rondes van 10,8km. De eerste rondes waren vooral saai, er gebeurde wat maar niet veel.

Ronde 3. Bonussprint. De ene trein naar de andere trein werd opgezet. Ook ik voerde samen met mijn ploegmaatjes mijn onze opdracht uit. Zorgen dat Valentina en Lauren voorin zitten voor de sprint. Ik bracht Vale naar voren samen met Rotem. Jeanne en Anna brachten Lauren.

500 meter voor de finishlijn. Valpartij. Grote valpartij voorin. De ene naar de andere viel op de grond. Mijn ploegmaatjes Rotem en Valentine vielen, ook ik viel. Ik kon geen kant op. Met een grote stapel op de grond. De ene meer pijn dan de andere. De ene meer problemen met de fiets dan de andere. Hectisch.

Ik stond op met last aan mijn schouder en pols. Zoekend naar mijn fiets. Gevonden maar ik kon niet verder fietsen. Mijn frame gescheurd, mijn shifter stuk en mijn wiel dubbel. Ook mijn helm stuk van de val.

Martijn gaf me een andere fiets. De reserve fiets van Rotem. Iets of wat te groot stapte ik op en kon verder. Ik zat alleen. Geen auto waar ik achter aan kon om terug te komen, deze waren allen al voorin. 33 km zat erop. Met nog z’n 90 km te gaan. Op het puntje van mijn zadel. Zo kon ik het beste bij de trappers, kwam ik in een groepje terecht met mijn 2 ploegmaatjes, Rotem en Valentina. Ook de Nederlandse Claudia Koster en de Zweedse Sara Penton waren bij de groep. Kop over kop reden we onze wedstrijd om binnen het tijdslimiet binnen te komen. Onderweg kreeg ik meer last van mijn schouder en ook van hoofdpijn.

Mijn teamies hielpen mij, ik hielp hun. We hielpen iedereen erdoor. Dat was echt heel fijn en raakte naar de finish. Ik was erg blij dat we er waren en vervolgens liet ik naar mijn schouder kijken. Het is oke. Ook de anderen zijn oke.

Een ‘valse’ start in China. De eerste dag met 3 op de grond van de ploeg in een grote valpartij. Het klassement is naar de haaien, maar we gaan er nog 2 mooie dagen van maken.

Reacties

reacties