Chongming Island

Zaterdag 6 mei 2017.

De wekker gaat, niet zo fijn geslapen. Schaafwonden plakken aan mijn deken en voel me een beetje stijf. Ik vraag Rotem hoe het met haar gaat. Ze heeft last van haar wonden, maar ze wilt graag starten. Ik heb niet veel last van mijn wonden en heb erg veel zin om te racen! De ploeg te helpen en er alles uithalen wat er in zit in de finale om mijn ploegmaatjes te helpen naar een goed resultaat.

Ik bekijk mijn helm nog eens, die is goed stuk en kan de prullenbak in. Tijd voor het ontbijt.

We lopen de ontbijtzaal in en zie bijna het halve peloton met schaafwonden. Sommige zijn er erger aan toe dan ik en kunnen niet meer starten. Ik lever mijn ontbijtticket in en neem een bakje koffie. Martijn showt mij de foto’s van mijn fiets. Ook op deze fiets kan ik niet meer rijden, hij is gebroken. Maar hij heeft alweer een nieuwe voor me opgebouwd en een andere helm ligt ook klaar.

Een gebakken eitje, brood met pindakaas en honing. Bakje yoghurt met muesli en nog een bakje koffie. Buikje gevuld tijd om te racen.

Jeroen, verteld ons het plan. ‘We houden vandaag ons gemak een beetje meiden’. We bemoeien ons niet met de tussensprint en morgen wordt onze dag.

13.00uur. Het startschot klinkt. 135,5km voor de boeg. Het was vrijwel een saaie dag in het zadel.. tot de laatste 20km. Alle ploegmaten bij elkaar zoeken en we zetten een trein op voor Lauren en Jeanne. We vechten tegen de andere ploegen en raken voorin. Verliezen elkaar, vinden elkaar weer terug en tijd voor de finale. Ik op kop, Valentina in mijn wiel. Anna, Jeanne en lauren volgen. Onze trein rechts, links komen ze ons voorbij. Wij vervolgens weer op kop en tijd om te sprinten. Ik laat me terug zakken samen met Vale. We hebben onze job gedaan. Nu is het aan de rest. Zonder sprinters in China, maar Jeanne sprint knap naar plek 10.

Terug in het hotel, tijd om te lunchen. Broodjes, kwark met muesli en fruit. Coca cola erin, tijd voor massage. Diner en naar bed. Morgen weer een dag!

 

Zondag 7 mei 2017

Laatste race. Plan van aanpak: na 84km vollebak met z’n allen op kop, hopen dat het peloton breekt en de sprinters mee zitten. Maar eerst ontbijt!

Het ontbijt ziet er hetzelfde uit als de vorige dagen. Warm buffet. Er staan zelf frietjes klaar en loempia’s. Vlees, rijst en pasta. Maar ook brood en yoghurt is er te vinden. Krentenbollen mee, appelstroop en ik maak een hollands ontbijt.

12.10uur de race start. Mijn zakken zijn gevuld met voeding voor onderweg. Bidonnen gevuld op de fiets en mijn communicatie werkt. Ik kan Jeroen horen praten. We testen het nog eens voor de wedstrijd en gaan naar het tekenpodium. Onze tolk, Dandy gaat mee. We maken grappen met haar en elkaar en hebben het erg naar ons zin. Ontspannen sfeer en we leren onze naam schrijven in het Chinees. Best lastig!

De wedstrijd begonnen. Gas geven, stil vallen, gas geven, valpartij, niemand van onze ploeg erbij. Het valt weer stil en er wordt weer gereden. 75km is er verreden en wij zoeken elkaar op. Trein met 5. Rotem voelde zich niet goed en is niet van start gegaan. Met 5 man sterk rijden we naar voren. Op het gemak en verrassen het gehele peloton met onze aanval na 84 km. Het valt uit een Met 10 man weg, 5 man van onze ploeg. Jammer genoeg geen sprinters mee en het gat wordt dichtgereden. Vervolgens gaan we in de aanval. Anna gaat, wordt teruggepakt, ik ga. Jeanne, Lauren. Ik nog maals en dan Vale. Ze krijgt de ruimte en wij controleren het peloton. In de laatste 3km en Vale is nog steeds weg. Het is spannend. De treinen worden opgezet. Wij proberen de treinen te storen, maar de andere ploegen zijn sterker. We kunnen nog alleen maar hopen dat Vale het volhoudt.

Laatste km. Vale is nog steeds weg, 300 meter en ze wordt teruggepakt.. Jammer! Maar wat reden we sterk als ploeg!

Snel douchen, lunchen en om 16.30uur staat de bus klaar om naar Shanghai te gaan. Toerist uithangen.

Maandag 8 mei 2017

6.10 uur. De wekker gaat. Spullen bij elkaar pakken, douchen en naar het ontbijt. Om 7.20uur staat de bus klaar om te vertrekken naar het vliegveld. De vlucht gaat om 11.45uur naar Frankfurt om vervolgens nog 3 uur verder te reizen met de auto naar huis.

Het is 8.50uur en we zijn op het vliegveld. Al onze spullen mee. Fietsen, koffers en al het andere zooi. Naar verwachting veel tijd over te hebben om t shoppen op het vliegveld in Shanghai, blijkt dat allen anders.

11.00 uur en we staan nog steeds op dezelfde plek als om 9.00uur. Bij de incheck. Elke keer worden onze koffers doorgestuurd naar de ‘check room’. Daar zijn ze oke en vervolgens wordt alles opnieuw en opnieuw open gehaald. Het wordt haasten om nog op tijd te komen. We mogen door. Eindelijk. Op naar de douane waar we vervolgens weer opnieuw op de foto mogen en moeten vertellen wat en waarom we gaan vliegen. Gelukkig duurt dit niet zo lang en mag ik met mijn handbagage door de controle. Daar word ik tegengehouden, gefouilleerd en alles is oke. Op naar gate L81. Het is 11.25uur.

Op het moment dat we willen gaan boarden, zien we op hetzelfde moment dat de vlucht vertraagd of gecanceld is. 10 minuten. Deze 10 minuten wordt een uur en vervolgens ruim 2 uur. Het is 14.00uur en we mogen het vliegtuig in.

Bij binnenkomst van het vliegtuig zie ik alleen maar dezelfde mensen. Chinezen. En super veel chinezen, een vliegtuig vol. Stoelnummer 52L. Lucky! Aan de raamkant. Maar  wel met een man naast me van 150kg. Misschien een sumoworstelaar? Ik weet het niet.

Nog voordat we opstijgen heb ik voor de helft plek. Hij is namelijk al in slaapgevallen. Ik tik hem wakker en vertel hem dat ik ook heb betaald voor een zit plek en deze ook graag zou willen. Hij gaat anders zitten en valt vervolgens weer in slaap. Dit verhaal herhaalt zich vervolgens nog z’n 8 keer tijdens de vlucht.

De vlucht duurt lang. Ik loop een paar keer door het vliegtuig, val in slaap voor een klein uurtje, langer niet. Ik bestel een bakje koffie en ga kleuren om de tijd door te komen met muziek op.

Na 8 uur vliegen komt er ineens een luchtval. Iedereen zit stijf in het vliegtuig. Maar gelukkig is na een paar tellen alles weer onder controle. Nog 3uur te gaan. Alles onder controle. Om 20.00uur staat het vliegtuig veilig op de grond. Ik ben klaar met alles. Net als Jeanne. We hebben er geen zin meer in. Totaal op, allemaal moe. We zoeken onze koffers en fietsen bij een en laadde het vervolgens in de vrachtwagen. Tijd om naar huis te gaan.

0.00uur ik ben thuis en momenteel 24uur wakker. Het was een lange dag, een mooi weekend waar ik van genoten heb! Maar je eigen bed slaapt toch altijd het beste!

Reacties

reacties