Kastelijn zegt EK af en kiest voor rust

Na een jaar getrubbel, begon ik 1 maart aan mijn wegseizoen. Elke week wedstrijden, 1 of 2 en ik verbaasde mezelf. Van de ploeg helpen, sprints aantrekken tot zelf rijden voor de overwinning in finales in grote wedstrijden, waardoor ik 2 mooie 2e plekken binnensleepte. In Gooik kwam ik net te kort voor de overwinning.

Een geweldige sfeer in mijn eerste World Tour race in de Ronde van Vlaanderen. De droom van elke renster, die kwam voor mij uit. Ook daar stond ik mijn mannetje. Een kleine maand later vloog ik naar de andere kant van de wereld voor mijn 2e World Tour race in China waar ik mijn ogen uit keek.

Als ploeg met 11 rensters sterk en de begeleiding en staf werken we erg goed samen. We zijn gegroeid. Gegroeid qua sterkte, gegroeid qua ploegentactiek en gegroeid qua teamwork. Elkaar helpen, elkaar steunen, voor elkaar door het vuur gaan en veel plezier maken met elkaar.

Ik geniet en genoot van elke wedstrijd en ben vooral erg blij dat ik de benen terug gevonden heb. Een seizoen lang goede wedstrijden gereden en de Nederlandse titel probeerde te verdedigen wat resulteerde op een mooie 2e plaats voor uitredend Kampioen. Is het nu tijd voor rust. Daardoor ga ik ook geen Europees Kampioenschap rijden begin augustus. Maar waarom niet?

Het is tijd voor mijn rustperiode!
Begin van het seizoen heb ik samen met mijn trainster en ploegleider samen gezeten en een plan gemaakt. Ik cross ontzettend graag en ik rijd bovendien ook erg graag op de weg. De laatste 2 jaar was ik een beetje ‘opgebrand’ toen ik aan het veldseizoen begon. Dit had zijn redenen. In Februari hebben we gekozen om na het NK wielrennen te rusten. Ik ga rusten om te voorkomen dat ik opnieuw uitgeput raak.

Het EK wat in Denemarken verreden wordt is vlak. Wat waarschijnlijk gaat uitlopen op een massasprint. ‘Hier kan ik niet winnen, ik heb nog nooit een massasprint gewonnen’. Het enige wat ik hier zou kunnen doen is mijn Nederlandse ploeg helpen en de sprint zo goed mogelijk aantrekken. Maar dat ga ik niet doen. Het komt niet uit in mijn planning. Maand juli zonder fiets, kan ik in augustus niet in topvorm zijn. Soms is het keuzes maken, mijn gevoel zegt dat dit de juiste keuze is!

Ik ga genieten van mijn rustperiode! Dank jullie wel voor alle aanmoedigingen en steun. Tot snel!

NK Wielrennen 2017

Parcours verkenning, check. Goede benen, check. Goed gegeten, check. Veel plezier en erg goede samenwerking met WM3, check. Zin in, check. Alles klopte deze dag, ik was er klaar voor.

Met 132km koers voor de boeg, stond ik aan het start van het NK wielrennen. De dag van te voren zijn we samen met de ploeg gaan losrijden, bespreking gehad en lekker gegeten en geslapen in het hotel. Mijn roomie, de uittredend kampioene Anouska Koster.

Nummer 2 was opgespeld op mijn koersshirtje. Mijn nieuwe fiets stond klaar. Alles was er klaar voor, ook ik. Zin om te koersen en aan te vallen, maar alles liep net iets anders.

Samen met WM3 controleerde we de koers. We zaten mee als er een ontsnapping was. Vaak met 2 of 3 rensters van de ploeg. Behalve op het beslissende moment. Ik stond te voet op het ‘Peeske’. De klim waar het beslissende moment viel Er was een valpartij. Met 5 man sterk reden ze vooraan weg, ook Anouska zat mee en ik hoefde geen werk meer te doen. Anouska was sterk en klaar om haar titel te verdediggen. Dit deed ze ook. In het peloton bleef het rustig, dan aanvallen, dan viel het weer stil. de voorsprong werd op een gegeven moment 2 minuten en de laatste ronde was er nog 1,5 minuut van over. Dit werd ook kleiner tot een voorsprong van 20 seconden. Ik koos voor het wiel van Annemiek van Vleuten en Lucinda Brand. Dit omdat ik dacht dat ze nog eens aan zouden vallen, maar gek genoeg deed niemand iets!

Ik duimend voor Anouska die voorin mee zat. Ze viel aan, ik hoorde het in mijn oortje maar werd teruggepakt door de nieuwe NL Kampioene Chantaal Blaak. Ze ging erop en erover. Anouska werd erg knap 2e voor Floortje Makaij. En ik, ik werd 20e. Erg trots op Anouska, mijn teamie, mijn roomie. We reden sterk als team. Maar stiekem baal ik er een beetje van omdat ik zelf er niet alles uit heb kunnen halen wat ik wel in mij had..

Maandag vertrek ik nog een keer aan de start in Luijksgestel waarna ik daarna lekker ga genieten van mijn rustperiode!

Hoe eet ik al topsporter?

Als professioneel wielrenster voor WM3 Pro Cycling moet ik elke dag opnieuw de juiste keuzes te maken om in vorm te blijven. Als topsporter heb je een doel voor ogen en daarvoor moet alles wijken. Om mijn wielrendoelen te bereiken moet ik o.a. goed voor mijn lichaam zorgen. Op een rustdag, voor, tijdens en na de training of wedstrijd én op een werkdag.

Tijdens mijn vierjarige studie tot gewichtsconsulent en lifestyle coach heb ik geleerd hoe ik mijn lichaam kan voeden in plaats van alleen vullen. Naast mijn trainingen en wedstrijden begeleid ik als lifestyle & vitaal coach mensen naar een gezondere levensstijl. Ik weet als geen ander hoe belangrijk het is om goed voor je lichaam te zorgen, het te vérzorgen, ernaar te luisteren en je lichaam de juiste brandstof te geven met gezonde voeding.

Ik gebruik vaak de volgende simpele vergelijking: ons lichaam is als een auto. Gooi je te weinig voedingsstoffen in je lichaam, dan kom je niet vooruit. Vul je een benzine auto met diesel, dan kom je ook niet ver en gaat de auto zelfs stuk. Net als je lichaam op een gegeven moment stop zegt als je ongezond blijft eten. En tenslotte, als je teveel in je lichaam stopt dan overstroomt de tank. Alles wat je niet verbrandt, maakt je dikker.

Maar wat is gezond? Is een calorie een calorie? Wat moet ik nemen om voldoende energie te hebben voor een rit? Uit welke voedingsstoffen moet ik deze halen? Hoe zorg ik goed voor mijn lichaam na afloop van de training? Ik zal hier zo goed mogelijk uitleggen hoe het zit.

Voeding bestaat uit 3 groepen brandstoffen en bouwstoffen:

  • Koolhydraten
  • Vetten
  • Eiwitten

Koolhydraten
Koolhydraten zijn de voornaamste brandstof voor ons lichaam. Ongeveer 65% van de voedingsinname van een sporter bestaat uit koolhydraten. Koolhydraten worden ingezet als energie voorziening bij het sporten en anderen activiteiten. Koolhydraten zijn dan ook niet te missen binnen ons voedingspatroon en vooral niet voor de actieve mens.

Het is van groot belang om voldoende koolhydraten tot je te nemen voor je start met je fietsrit. Bij een tekort aan koolhydraten heb je namelijk kans op:

  • vroeg intredende vermoeidheid
  • verminderde prestaties
  • verhoogde kans op blessures
  • langzamer herstel
  • opgebrand raken met gevolg tot overtraining of oververmoeidheid.

Een tekort aan koolhydraten, maakt onze fietsrit ineens minder prettig en leuk. En dat willen we niet!

Om buikkrampen op de fiets te voorkomen en te zorgen dat de koolhydraten optimaal gebruikt worden, is het belangrijk dat je 2 tot 3 uur van tevoren je laatste grote maaltijd eet. Een uur en vlak voor dat je begint, kun je nog wat kleins nemen. Denk bijvoorbeeld aan een boterham met appelstroop of een banaan.

Maar waar zitten koolhydraten in?
Wanneer ik de vraag stel: ‘Wat is een goede voeding voor wielrenners?’, wordt spaghetti altijd als eerste genoemd. En het klopt! In pasta’s zoals spaghetti, macaroni, nasi of lasagne zitten namelijk veel koolhydraten waar we onze energie voorraad mee vullen de avond voor een training of wedstrijd of 2-3 uur voor de wedstrijd. Pasta’s eten in de ochtend voor de wedstrijd is niet mijn favoriet en ook van vele andere niet. Maar een kom havermout met banaan, honing en noten of boterhammen met appelstroop en kaas, dat zijn prima koolhydraten voor het ontbijt!

Vetten
Waar denk jij aan bij vetten? Friet, chips en chocolade? Dat vet vooral ongezond is?

Bovenstaande voedingswaren zijn inderdaad ongezond. Bij deze voeding kan je maag gaan protesteren tijdens je ritje. Binnen de topsport wordt wel gezegd: ‘Je kunt een wedstrijd niet winnen door de juiste voeding, maar wel verliezen’.

Maar vetten zijn niet te missen binnen ons voedingspatroon. Binnen het voedingspatroon van een sporter is ongeveer 15-20 % vet. Er bestaan namelijk ook goede vetten. Denk maar eens aan: avocado, ongezouten noten, olijfolie en zalm. Allen vol met vetten, maar goede vetten! Er is namelijk een verschil tussen verzadigde vetten (verkeerde) en onverzadigde vetten (oké).

Verzadigde vetten zorgen voor een verhoogd kans op cholesterol en hart en vaatziekten op langer termijn. Terwijl onverzadigde vetten juist het cholesterol en de kans op hart en vaatziekte verlagen. Vetten worden bovendien gebruikt voor het aanleggen van energiereserves en gebruikt als energiebron. Verder zitten er ook veel belangrijke vitamines in die ons lichaam niet zelf kan aanmaken. Denk bijvoorbeeld aan vitamine A, K en omega 3.

Eiwitten
Eiwitten worden gebruikt als energie in noodgevallen, bij een tekort aan koolhydraten. Maar dit willen we niet! Wanneer je lichaam eiwitten moet gebruiken als energiebron, doe je iets verkeerds. Je hebt niet genoeg brandstof, waardoor je je lichaam gaat uithongeren en uitwonen. Met als gevolg dat je lichaam je spieren gaat ‘opeten’ en vernielen. Je zult dan niet fitter worden, maar juist het tegenovergestelde.

Eiwitten zijn bouwstoffen die je nodig hebt voor spierherstel en spieropbouw. Na elke fietsrit is het van belang om zo snel mogelijk eiwitten binnen te krijgen, zo herstelt je lichaam sneller en optimaler voor de volgende rit. De spieren die je ‘stuk’ gemaakt hebt op de training worden door eiwitten weer opgebouwd met als gevolg: sneller herstel > spieropbouw > progressie. Je wordt beter!

Van de totale voedingsinname, eten we ongeveer 20% eiwitten.
Voor mij als topsporter is het van belang om elke 3 uur een ‘eiwitmoment’ in te lassen. Dit zorgt ervoor dat het lichaam continu eiwitten binnen krijgt om te herstellen en eiwitten worden dan beter opgenomen. Elke 3 uur? Dat klinkt veel! Maar dat valt reuze mee: met kip, vis, kwark, noten en eieren kom je met wat creatief werk in de keuken een heel eind.

In mijn volgende blog zal ik een aantal recepten delen. Voor nu zijn de belangrijkste voedingstips die ik wil meegeven aan de actieve fietser deze:

> gooi geen diesel in een benzine auto en geen ongezonde voeding in een lichaam als je wilt dat beide ‘machines’ het blijft doen
> eet een stevige koolhydraat rijke maaltijd minstens 2 uur voor een lange/zware fietstocht
> vergeet je vetten niet, goede vetten zijn essentiële smeeroliën voor onze organen
> eiwitten zijn de bouwstof voor de spieren, dus eet genoeg eiwitten na inspanning om het herstel en de groei te voeden

Bloemen op het regiokampioenschap wielrennen

Maandag 5 juni, 2e Pinksterdag. Waar mijn broer, zus en de rest van het dorp zich bezig houden met het voetbaltoernooi wat plaats vind in het dorp, maak ik me klaar voor de wedstrijd wat start om 13.00uur in Mierlo.

Zin om te koersen, zin om er een koers van te maken. Er staat stiekem wat meer wind dan gedacht, dat is mooi. Het is anders koersen vandaag. Geen ploeggenootjes en alleen rensters van het zuiden van het land. Limburg, Brabant en Zeeland. Toch een mooi startveld van 73 rensters, klonk het startschot.

Aanvallen, demarages, terugpakken en op zijn kant. Het gebeurde vandaag. Erg mooi om te zien, er werd gekoerst! Met nog z’n 25km te gaan, trok ik nog eens door en kreeg 6 rensters met me mee. Alle ‘sterkere’ rensters van de dag zaten mee en we kregen een gaatje, wat vervolgens nooit meer gedicht is.

In de finale wilde niemand meer draaien op enkele na. Wat achteraf bleek dat ze niet meer konden. Dat wist ik niet. In de finale moest ik het opnemen tegen goede sprinters zoals Karlijn en Ariane. Ik ging hem aan en lang kon ik voor sprinten, maar enkel vlak voor de finish haalde Arianne me in en ze won. Ik werd 2e voor Karlijn.

Mijn kansen in Gooik, Vos wint

Zaterdagmiddag 27 mei 15.00uur. klaar om te vertrekken naar Westerhoven om een criterium te rijden. 2 gemiste oproepen van Jeroen met gevolgd door een berichtje. ‘’Yara, wil je me even terugbellen?’’. 10 seconden later tijdens het gesprek, vroeg hij of ik zondag wilde rijden in Gooik. Riejanne was niet fit genoeg om te starten. Rijd vandaag ook maar in Westerhoven, dat is een mooi weekendje! Dat deed ik en werd 7e in Westerhoven nadat ik nog een valpartij wist te ontwijken in de finale. Daar werd niet echt gekoerst, maar dat gaf niet. Er stond namelijk nog een grote wedstrijd op het programma.

Met ruim 30 graden wedstrijden rijden is lastig. Voldoende drinken EN eten is van groot belang, vooral als je 2 wedstrijden in een weekend rijd. Begin van deze week, kwam ik mezelf tegen. De hele avond en nacht had ik dorst, terwijl ik voldoende gedronken had. Dat wilde ik voorkomen en Trudy vertelde me nog eens na de wedstrijd van Westerhoven voldoende te drinken. Dit deed ik. Ook vanmorgen, voor en tijdens de wedstrijd dronk en at ik genoeg.

Na 58km ging het peloton uit een. Op de Muur.. Pijnlijke kasseienklim, maar dat is voor iedereen hetzelfde. Marianne in de kopgroep van 4. Wij met alle 5 in de groep erachter van 30 man. Het peloton was volledig gebroken. De kopgroep bestond uit, Marianne, Ellen van Dijk, Lucinda Brand en de Italiaanse van Wigle. Zowel Boels als Orica mistte de slag en moesten rijden. Het duurde aardig  lang om het gat te dichten en ze reden zich stuk. Wij met 5 man sterk peddelde rustig mee. De hitte maakte het lastig. We steunde elkaar, haalde bidons voor elkaar en adviseerde elkaar genoeg de eten en te drinken. Stiekem best lastig met de hitte. Ook Jeroen riep het in ons oortje.

Met nog 40km te gaan ging Anna in de aanval. Helaas kreeg ze geen andere rensters met haar mee, waardoor ze in haar eentje kwam te zitten. Het peloton vervolgens op het lint waarna het vervolgens stil viel.

Marianne tegen mij: ‘Yara pak je kans, iedereen is stuk en jij ziet er nog fris uit’. Schijn bedriegt, want ik zat er helemaal niet meer fris bij. Toch gaf het met vertrouwen. Het peloton viel stil en ik pakte mijn kans. Met nog ruim 35km te gaan, ging ik in de aanval en kreeg een Italiaanse met me mee. We reden weg, maar ook echt weg. De beslissende aanval. Ik zat stuk, stuk in de kopgroep, probeerde energie te sparen en dat deed ik ook. Ik liet de Italiaanse het meeste kopwerk doen.

In de achtergrond, moest Marianne een fietswissel doen op het moment dat er 2 in de aanval gingen. Ik met 2 voorin, 2 in de achtervolging en dan het uitgedunde peloton, nog 20 man gok ik.

De laatste ronde, nog 10km te gaan, voelde ik dat het niet voor mij was vandaag. Alles wat ik dronk en at kwam er de laatste 30km gewoon weer uitgelopen. Een kenmerk van ECHT afzien, geloof ik. Ik riep door mijn oortje dat het op was en vervolgens sprong Marianne in haar eentje in de aanval.

Situatie: Ik samen met de Italiaanse op kop, 2 achter ons op 20 seconden. Marianne in haar eentje. Het peloton op een minuut. Op de klim, kwamen de 2 achtervolgers over me heen, ik kon niet meer volgen. Ik zat echt echt echt stuk. Het duurde niet lang of Marianne me voorbij reed en ze reed door naar de kopgroep. Dat gaf me weer vertrouwen voor de winst. Ik zelf wilde zo graag, zo graag, maar mijn benen wilde niet meer. Op 2km werd ingelopen door het ‘kleine’ peloton en sloot aan.

Anouska gaf me een schouderklop. ‘ Goed Yara, mooi geprobeerd! Nu is het aan Marianne’. We reden sterk als team, erg sterk! We controleerde de gehele dag en waren de baas tijdens de koers.

Met mijn laatste energie reden we de laatste km in, tussen de wielen op karakter. Het duurde niet lang of we hoorde dat Marianne de overwinning pakte! Hoe mooi teamwerk kan zijn. De ploeg geeft vertrouwen. Iedereen mag voor haar eigen kans gaan. Het had vandaag ook mijn dag kunnen zijn, 7km te lang.. Volledig stuk, maar ontzettend trots. Trots op het werk van het team en stiekem ook wel op mijn benen, dat ik finales mee kan rijden voor de overwinning!

Wijk en Aalburg

Zaterdag 13 mei 2017, Wijk en Aalburg. 7 Dorpenomloop. Door de straten en de trainingsrondjes van Marianne Vos rijden we vandaag. Speciaal, ze is jarig.

15.15uur. Het startschot. Met z’n allen staan we achteraan opgesteld. De andere dames staan al een half uur bij de start, een beetje vroeg. Na de neutralisatie schuiven we direct met 6 man sterk naar voren en zette het op de kant. Een valpartij achterin en wij trekken door. Een groep van ongeveer 20 kon mee en we hielden even in. Vervolgens kwam er een aanval. Marianne mee, ik ook. We reden met 5 aan kop. Tot frustratie van de anderen reden Marianne en ik easy mee. Dit omdat het nog erg vroeg was in de koers en er nog 4 ploegmaten van ons achter ons reden.

Opnieuw met 6 man sterk bij elkaar, zetten we het nog eens op de kant en we zijn nog met 10 0ver. Moniek plaats een aanval en Demi en Marianne volgen. Riejanne en ik hoeven niets te doen en draaien dan ook niet mee. Als de voorsprong groot genoeg is, gaat Riejanne in de aanval met Nathalie. Ze rijden weg en ik draai vervolgens weer niet mee.

30km voor de finish. De voorsprong van de koplopers en mijn teamies zijn groot genoeg. De voorsprong op het peloton wordt kleiner. We moeten hard doorrijden om vooruit te blijven. Dit doen we. Met 3 man draaien we rond en 2 zitten zo stuk dat ze niet meer kunnen.

In de sprint rijd ik naar een 8e plaats! Marianne wint! Voor Moniek en Riejanne wordt 5e. Met 4 man in de top 10. Wat een dag, wat een wind en het was afzien!

Chongming Island

Zaterdag 6 mei 2017.

De wekker gaat, niet zo fijn geslapen. Schaafwonden plakken aan mijn deken en voel me een beetje stijf. Ik vraag Rotem hoe het met haar gaat. Ze heeft last van haar wonden, maar ze wilt graag starten. Ik heb niet veel last van mijn wonden en heb erg veel zin om te racen! De ploeg te helpen en er alles uithalen wat er in zit in de finale om mijn ploegmaatjes te helpen naar een goed resultaat.

Ik bekijk mijn helm nog eens, die is goed stuk en kan de prullenbak in. Tijd voor het ontbijt.

We lopen de ontbijtzaal in en zie bijna het halve peloton met schaafwonden. Sommige zijn er erger aan toe dan ik en kunnen niet meer starten. Ik lever mijn ontbijtticket in en neem een bakje koffie. Martijn showt mij de foto’s van mijn fiets. Ook op deze fiets kan ik niet meer rijden, hij is gebroken. Maar hij heeft alweer een nieuwe voor me opgebouwd en een andere helm ligt ook klaar.

Een gebakken eitje, brood met pindakaas en honing. Bakje yoghurt met muesli en nog een bakje koffie. Buikje gevuld tijd om te racen.

Jeroen, verteld ons het plan. ‘We houden vandaag ons gemak een beetje meiden’. We bemoeien ons niet met de tussensprint en morgen wordt onze dag.

13.00uur. Het startschot klinkt. 135,5km voor de boeg. Het was vrijwel een saaie dag in het zadel.. tot de laatste 20km. Alle ploegmaten bij elkaar zoeken en we zetten een trein op voor Lauren en Jeanne. We vechten tegen de andere ploegen en raken voorin. Verliezen elkaar, vinden elkaar weer terug en tijd voor de finale. Ik op kop, Valentina in mijn wiel. Anna, Jeanne en lauren volgen. Onze trein rechts, links komen ze ons voorbij. Wij vervolgens weer op kop en tijd om te sprinten. Ik laat me terug zakken samen met Vale. We hebben onze job gedaan. Nu is het aan de rest. Zonder sprinters in China, maar Jeanne sprint knap naar plek 10.

Terug in het hotel, tijd om te lunchen. Broodjes, kwark met muesli en fruit. Coca cola erin, tijd voor massage. Diner en naar bed. Morgen weer een dag!

 

Zondag 7 mei 2017

Laatste race. Plan van aanpak: na 84km vollebak met z’n allen op kop, hopen dat het peloton breekt en de sprinters mee zitten. Maar eerst ontbijt!

Het ontbijt ziet er hetzelfde uit als de vorige dagen. Warm buffet. Er staan zelf frietjes klaar en loempia’s. Vlees, rijst en pasta. Maar ook brood en yoghurt is er te vinden. Krentenbollen mee, appelstroop en ik maak een hollands ontbijt.

12.10uur de race start. Mijn zakken zijn gevuld met voeding voor onderweg. Bidonnen gevuld op de fiets en mijn communicatie werkt. Ik kan Jeroen horen praten. We testen het nog eens voor de wedstrijd en gaan naar het tekenpodium. Onze tolk, Dandy gaat mee. We maken grappen met haar en elkaar en hebben het erg naar ons zin. Ontspannen sfeer en we leren onze naam schrijven in het Chinees. Best lastig!

De wedstrijd begonnen. Gas geven, stil vallen, gas geven, valpartij, niemand van onze ploeg erbij. Het valt weer stil en er wordt weer gereden. 75km is er verreden en wij zoeken elkaar op. Trein met 5. Rotem voelde zich niet goed en is niet van start gegaan. Met 5 man sterk rijden we naar voren. Op het gemak en verrassen het gehele peloton met onze aanval na 84 km. Het valt uit een Met 10 man weg, 5 man van onze ploeg. Jammer genoeg geen sprinters mee en het gat wordt dichtgereden. Vervolgens gaan we in de aanval. Anna gaat, wordt teruggepakt, ik ga. Jeanne, Lauren. Ik nog maals en dan Vale. Ze krijgt de ruimte en wij controleren het peloton. In de laatste 3km en Vale is nog steeds weg. Het is spannend. De treinen worden opgezet. Wij proberen de treinen te storen, maar de andere ploegen zijn sterker. We kunnen nog alleen maar hopen dat Vale het volhoudt.

Laatste km. Vale is nog steeds weg, 300 meter en ze wordt teruggepakt.. Jammer! Maar wat reden we sterk als ploeg!

Snel douchen, lunchen en om 16.30uur staat de bus klaar om naar Shanghai te gaan. Toerist uithangen.

Maandag 8 mei 2017

6.10 uur. De wekker gaat. Spullen bij elkaar pakken, douchen en naar het ontbijt. Om 7.20uur staat de bus klaar om te vertrekken naar het vliegveld. De vlucht gaat om 11.45uur naar Frankfurt om vervolgens nog 3 uur verder te reizen met de auto naar huis.

Het is 8.50uur en we zijn op het vliegveld. Al onze spullen mee. Fietsen, koffers en al het andere zooi. Naar verwachting veel tijd over te hebben om t shoppen op het vliegveld in Shanghai, blijkt dat allen anders.

11.00 uur en we staan nog steeds op dezelfde plek als om 9.00uur. Bij de incheck. Elke keer worden onze koffers doorgestuurd naar de ‘check room’. Daar zijn ze oke en vervolgens wordt alles opnieuw en opnieuw open gehaald. Het wordt haasten om nog op tijd te komen. We mogen door. Eindelijk. Op naar de douane waar we vervolgens weer opnieuw op de foto mogen en moeten vertellen wat en waarom we gaan vliegen. Gelukkig duurt dit niet zo lang en mag ik met mijn handbagage door de controle. Daar word ik tegengehouden, gefouilleerd en alles is oke. Op naar gate L81. Het is 11.25uur.

Op het moment dat we willen gaan boarden, zien we op hetzelfde moment dat de vlucht vertraagd of gecanceld is. 10 minuten. Deze 10 minuten wordt een uur en vervolgens ruim 2 uur. Het is 14.00uur en we mogen het vliegtuig in.

Bij binnenkomst van het vliegtuig zie ik alleen maar dezelfde mensen. Chinezen. En super veel chinezen, een vliegtuig vol. Stoelnummer 52L. Lucky! Aan de raamkant. Maar  wel met een man naast me van 150kg. Misschien een sumoworstelaar? Ik weet het niet.

Nog voordat we opstijgen heb ik voor de helft plek. Hij is namelijk al in slaapgevallen. Ik tik hem wakker en vertel hem dat ik ook heb betaald voor een zit plek en deze ook graag zou willen. Hij gaat anders zitten en valt vervolgens weer in slaap. Dit verhaal herhaalt zich vervolgens nog z’n 8 keer tijdens de vlucht.

De vlucht duurt lang. Ik loop een paar keer door het vliegtuig, val in slaap voor een klein uurtje, langer niet. Ik bestel een bakje koffie en ga kleuren om de tijd door te komen met muziek op.

Na 8 uur vliegen komt er ineens een luchtval. Iedereen zit stijf in het vliegtuig. Maar gelukkig is na een paar tellen alles weer onder controle. Nog 3uur te gaan. Alles onder controle. Om 20.00uur staat het vliegtuig veilig op de grond. Ik ben klaar met alles. Net als Jeanne. We hebben er geen zin meer in. Totaal op, allemaal moe. We zoeken onze koffers en fietsen bij een en laadde het vervolgens in de vrachtwagen. Tijd om naar huis te gaan.

0.00uur ik ben thuis en momenteel 24uur wakker. Het was een lange dag, een mooi weekend waar ik van genoten heb! Maar je eigen bed slaapt toch altijd het beste!

Stage 1: Grote valpartij laat alles in de soep lopen

Vrijdag 5 mei 2017

Om 7.50 uur. De wekker gaat. Rustig wakker worden en om 8.15uur naar het ontbijt. Een kopje koffie, boterhammen met honing en banaan. Yoghurt met muesli gaat er ook in. Ik ben klaar om te racen. ‘bijna’ iedereen is. Bij het ontbijt worden Jeanne en Valentina gemist. De beste roomie combi ever, ze hebben zich verslapen en overigens al 9 uur. Bonkend op de deur, schrikken ze wakker en bedanken me vervolgens.

Na het ontbijt, spelt ik mijn nummer op mijn shirtje en kleed me vervolgens om. Tijd voor vertrek. Het is 10.30uur. Martijn heet onze fietsen allemaal klaar en Tom is klaar voor de verzorging. Benen ingesmeerd, bidonnen gevuld en alle banden staan hard. Ik heb er zin in! De ploeg heeft er zin in en de sfeer is erg leuk en ontspannen!

Iedere ploeg krijgt een ‘tent’ aangewezen om de laatste voorbereidingen te doen. Bij aankomst staan er 4 kleine chineesjes klaar in fietskleding. Meisjes in baby roze pakjes, jongetjes in babyblauw. We gaan naar het startpodium en tekenen bij ons nummer. Het is tijd om te racen!

Bij de start finish lijn zijn tribunes gebouwd en er zijn veel mensen om te kijken! Super tof. Alle chinezen op een rijtje en ze kakelen in hun eigen taal.

10.30uur het startschot klinkt. Het publiek luidt en wij zijn klaar voor onze 118,8km. En ik? Ik voel me goed en heb zin om te racen. ‘Goed voorin rijden’ zei Jeroen nog voor de wedstrijd. En met 6 man reden we van voren. 11 rondes van 10,8km. De eerste rondes waren vooral saai, er gebeurde wat maar niet veel.

Ronde 3. Bonussprint. De ene trein naar de andere trein werd opgezet. Ook ik voerde samen met mijn ploegmaatjes mijn onze opdracht uit. Zorgen dat Valentina en Lauren voorin zitten voor de sprint. Ik bracht Vale naar voren samen met Rotem. Jeanne en Anna brachten Lauren.

500 meter voor de finishlijn. Valpartij. Grote valpartij voorin. De ene naar de andere viel op de grond. Mijn ploegmaatjes Rotem en Valentine vielen, ook ik viel. Ik kon geen kant op. Met een grote stapel op de grond. De ene meer pijn dan de andere. De ene meer problemen met de fiets dan de andere. Hectisch.

Ik stond op met last aan mijn schouder en pols. Zoekend naar mijn fiets. Gevonden maar ik kon niet verder fietsen. Mijn frame gescheurd, mijn shifter stuk en mijn wiel dubbel. Ook mijn helm stuk van de val.

Martijn gaf me een andere fiets. De reserve fiets van Rotem. Iets of wat te groot stapte ik op en kon verder. Ik zat alleen. Geen auto waar ik achter aan kon om terug te komen, deze waren allen al voorin. 33 km zat erop. Met nog z’n 90 km te gaan. Op het puntje van mijn zadel. Zo kon ik het beste bij de trappers, kwam ik in een groepje terecht met mijn 2 ploegmaatjes, Rotem en Valentina. Ook de Nederlandse Claudia Koster en de Zweedse Sara Penton waren bij de groep. Kop over kop reden we onze wedstrijd om binnen het tijdslimiet binnen te komen. Onderweg kreeg ik meer last van mijn schouder en ook van hoofdpijn.

Mijn teamies hielpen mij, ik hielp hun. We hielpen iedereen erdoor. Dat was echt heel fijn en raakte naar de finish. Ik was erg blij dat we er waren en vervolgens liet ik naar mijn schouder kijken. Het is oke. Ook de anderen zijn oke.

Een ‘valse’ start in China. De eerste dag met 3 op de grond van de ploeg in een grote valpartij. Het klassement is naar de haaien, maar we gaan er nog 2 mooie dagen van maken.

De dag voor: Tour of Chongming Island

Donderdag 4 mei 2017

We hebben enorm fijn geslapen ondanks het tijdverschil. Ontbijt is tussen 7.00u – 9.00 uur in de ochtend. Nederlandse tijd: 1.00-3.00uur in de nacht. Rotem en ik lopen naar de ontbijt zaal en ik vergat mijn ‘ontbijt’ bonnen mee te nemen en kon dus weer terug naar mijn kamer. Het ontbijt was niet verkeerd aangezien ze brood, eieren en ook yoghurt hadden. Bovendien kon je ook kiezen uit pasta, noodles en ander chinees eten. Hollandse muesli, appelstroop en krentenbollen had ik ook voor ontbijt uit mijn koffer.

Jeroen maakte grappen en vertelde het plan voor vandaag. Training om 10.00 uur geschrapt en verzet naar 14.00uur. Het regent.

Na het ontbijt loop ik terug naar mijn kamer en de schoonmaakster is bezig en vraagt me dingen in het Chinees. Ik antwoord in het Engels terug. Ik versta er geen klap van en de schoonmaakster verstaat ook geen Engels en doet verder haar werk.

Hollandse muziek staat er op, Guus Meeuwis wachtend op de massage om 10.30uur. (NL tijd: 4.50uur). Bij de massage was er ook de mogelijkheid om Nederlands te spreken. Dat is ook even lekker haha. We zijn namelijk met een erg internationale ploeg waar de basis spreek taal Engels is.

Na de lunch was het tijd om ons trainingspak om te wisselen voor onze wielerkleding. Korte broek, korte mouwen. Het is totaal niet koud hier. 22 graden vandaag. Maar klimaat is anders dan in Nederland. Het voelt hier klam aan, niet zo fijn. Buiten kijkt het ook niet zo zonnig maar een beetje grauw.

In de garage waar allen fietsen gestald zijn, pakken we onze fietsen en rijden voorzichtig de parkeer garage uit. Het is erg oppassen, het is erg glad. Buiten is het ook uitkijken. Voor de gladde wegen, maar vooral voor het verkeer. Alles rijdt door elkaar en de chinezen slingeren werkelijk waar van links naar rechts over de rijbaan. Ook alles rijd door elkaar. Het verkeer krijgt geloof ik allemaal tegelijkertijd groen. De fietsers en motorbrommers rijden over dezelfde rijbaan als grote vrachtwagens, bussen en auto’s. Misschien komt het wel doordat ze niet zo veel zien zoals wij Europeanen, ik weet het niet. Wel vinden zij het heel bijzonder om mensen te zien die blank zijn en geen spleetogen hebben.

We reden een uur los om onze benen op spanning te zetten. Lauren wist een weg op 1km afstand van het hotel waar het rustig was. We reden over deze weg een half uur heen en vervolgens een half uur terug. Bij terugkomst namen we een douche en momenteel eet ik mijn bakje kwark met muesli op met Nederlandse thee. Nadat ik het op heb, ga ik mijn core/stretch oefeningen doen. Het ronde boek is een beetje lastig, ze hebben er wat moois van gemaakt, maar het staat er in het Chinees in. Zelf mijn Israëlische roomie snapt het niet. We maken grappen met z’n allen en hebben veel plezier! Er is een ontspannen sfeer en ik geloof dat iedereen veel zin heeft om morgen te racen!

Om 18.30uur is de diner. De blikjes tonijn uit Nederland gaan mee naar beneden. Gelukkig hebben ze bestek en hoeven we niet met stokjes te eten. Ik heb het overigens ook niet geprobeerd omdat ik anders bang ben dat alles op de grond of over mijn kleren ligt.

Onze buikjes gevuld en het is tijd voor de teammeeting. We krijgen de rugnummers uitgereikt van Jeroen, onze ploegleider en verteld vervolgens de tactieken voor de wedstrijd en geeft ons extra wedstrijdinfo. Met nummer 12 rijd ik de komende 3 dagen rond door de stad Shanghai.

Morgen staat het eerste wedstrijd op het programma. Een race van 118,8km. (11 rondes van 10,8 = 118,8 km in totaal.) De start zal klinken om 11.30uur. Dat is in Nederland 5.30 uur in de ochtend.

Slaaplekker!

Reisdag: Tour of Chongming Island

Vandaag 2 mei 2017. Lange reisdag voor de boeg! Het is tijd voor 3 WorldTour races in het Chineese Shanghai De ochtend was rustig. Ik deed de laatste boodschappen voor naar China, ‘Dutch food’. Krentenbollen, blikjes tonijn, appelstroop en stroopwafels stopte ik in mijn koffer en vergat ook mijn kleurboek, laptop en laders niet. Nieuwe muziek op mijn telefoon gezet en mijn helm, schoenen ontbreken ook niet. Een beetje zenuwachtig voor de lange reis, een kus en een knuffel aan en van mama. Het is tijd om te gaan.
In de auto onderweg naar het vliegveld veel plezier met Lauren, Jeanne en Tom. Ook op het vliegveld hadden we het naar ons zin. Een grote verhuizing op het vliegveld. Veel fietsen, koffers, massagetafel en andere ‘zooi’, alles moest mee en alles moest worden ingecheckt.
Zoekend naar goede koffie en lekker eten, vinden we een plekje. Laatste berichtjes naar het thuisfront, het is tijd om te boarden. De reis gaat nu echt beginnen.
Momenteel is het 19.50uur Nederlandse tijd. Ik ben net ingestapt in het vliegtuig voor de vlucht Frankfurt – Shanghai. Er ligt een kussentje, een koptelefoon en een deken klaar. Ik zit aan de raamkant, stoelnummer 47L. De regen maakt naar verwachting het uitzicht net iets minder mooi, maar dat mag de pret niet bedrukken. Laptop aan, met mijn favoriete liedje ‘Fast Cars’ van Tracy Chapman staat aan. Ik ga vliegen naar een ander werelddeel, Azië om te racen! Hoe cool!
Hoogte : 37000 Feet
Afstand: 6267 Miles
Buitentemperatuur: -68 F

Met een vliegtuig vol Chinezen, alle tassen in de rekken en het vliegtuig gaat rustig van zijn plek. Het vliegtuig volgt de oranje lijnen die op de start en landingsbaan geschilderd staan. Op het tv schermpje in het vliegtuig is het goed te volgen.
De stewards vragen of we alle elektronica uit willen / kunnen zetten en we gaan de lucht in. De regendruppels dansen over mijn raampje door de wind en de snelheid van het vliegtuig. We gaan de lucht in. Er is niet veel te zien buiten mist en wolken.
Met een Chineesje naast me die amper Engels spreekt, probeerde ik een praatje te maken, maar het stopte na 2 zinnen en nadat we op hoogte zijn, verhuist de vrouw en zoekt een ander Chineesje op een rij naast me. Of het aan mij ligt, ik weet het niet maar ik heb wel lekker plek nu.
Naar buiten kijken met een ander uitzicht dan tijdens het opstijgen. Al zijn we amper 20 minuten verder. Een zonnetje schijnt op het einde van de vleugel, de lucht is blauw met een wolkenbedje onder me.
Om 20.50uur komt de stewardess langs en doek alle luikjes omlaag bij de ramen. We kunnen niet meer naar buiten kijken. Aan eten of drinken komen we niet te kort. Om 21.30 uur komen ze nog eens rijst met kip brengen en een toetje, een soort bavorais taartje.
Op mijn televisie schermpje kan ik volgen waar we over vliegen, momenteel vlieg ik boven het Estlandse Tartu, waar ik in augustus 2015 brons veroverde op het Europees Kampioenschap tijdrijden. Ik doe de luik omhoog bij mijn raam, maar er is niks te zien. Het is donker en tijd om te slapen.
Half slapend, half wakker probeer ik een beetje te dutten in de nacht. Om 5.00uur Nederlandse tijd wordt het licht weer aangedaan in het vliegtuig en kijk om me heen. Tegelijkertijd heeft het vliegtuig veel turbulentie. Een gekke chinees heeft haar mondkapje al tevoorschijn gehaald en doet deze voor haar mond. Ik zet mijn tv scherm aan om te kijken. We vliegen boven Beijing, en het is zeker nog 2 uur vliegen.
Vroeg onbijt, laat ontbijt, of relatief een vroege lunch? Dat is maar net hoe je het bekijkt. Het is Nederlandse tijd 5.35uur. Chinezen tijd 11.35uur. Ik had rijst verwacht, maar er ligt een croissant, vruchtensap, noodels en yoghurt met fruit. Ik geniet ervan, het is namelijk maar afwachten wat we de rest van de week te eten krijgen. Geen vlees in iedergeval. Het vlees in China is namelijk niet betrouwbaar, ze zouden er zomaar spierversterkers ‘anabolen’ in het vlees kunnen doen. Maar we zijn voorbereidt met blikjes tonijn en andere vleesvervangers uit Nederland in onze koffers.

Na een reis van 11 uur, is het tijd om over een uur te landen op Chinese bodem. Het vliegveld van Shanghai. Ik ben benieuwd. Benieuwd hoe het eruit ziet, benieuwd naar de mensen en benieuwd naar de omgeving.
Het zicht tijdens de landing is niet helder. Mist of smog? Geen idee wat het is. Door de wolken velden in de zee te zien met wel meer dan 200 vrachtschepen vol met containers. Het vliegtuig land erg rustig en we komen ook ruim op tijd op stilstand. We zijn veilig geland en de piloot volgt weer netjes de oranje lijnen die op het asfalt geschilderd zijn en na een ritje over de landingsbaan van ongeveer 15 minuten, kunnen we het vliegtuig verlaten.
Voor dat we bij onze koffers kunnen komen, worden we van top tot teen uitgehoord en vastgelegd bij de Chinese douane. Er wordt genoteerd waar we naar toe gaan, hoe lang we blijven en wat we komen doen. Ook wordt er een foto van ons gemaakt en leggen ze alles vast in de computer.
Vervolgens hebben we de koffers en de fietsen opgehaald en de tolk gevonden. Ze brengt ons naar een grote bus en wijst naar de bagageruimte. ‘For all your stuff, your bikes and suitcases’. We kijken elkaar vragend aan. 9 fietsen en 12 koffers gaat daar nooit inpassen. We verhuizen onze koffers naar de bagage ruimte en de fietsen worden allen de bus ingenomen. Een bus vol met fietsen en wij. Passen en meten, maar het past en iedereen heeft een stoel. Voor nu is het 1,5 uur rijden naar het hotel.
Bij het hotel hebben we onze spullen uitgeladen en op de kamers neergezet. Een warme douche en naar buiten voor een kopje koffie. Om 18uur het diner en nu een uur later om 19uur zijn we allen op de kamer. Samen met Rotem slaap ik. Het is donker en er is vuurwerk buiten. Een mooi moment om de dag mee af te sluiten!

PS: Alle Chinezen lijken op elkaar, alleen heeft de ene Chinees een andere bril op dan de ander. Maar ze zouden allen een chinezen duizendling kunnen zijn.